ตอนที่ 1 ความจริงของแกลบที่คงเหลือและความทรงจำที่ยืนยาว

รูปภาพของแกลบ บันทึกวันที่ 5 มกราคม พ.ศ.2565
บันทึกวันที่ 5 มกราคม พ.ศ.2565

บันทึกการเดินทางของแกลบ

สวัสดีครับ วันนี้เป็นวันแรกที่เราเริ่มบันทึกความรู้สึกของเราในแต่ละวันลงพื้นที่แห่งนี้ ทำไมถึงทำแบบนั้นหละ เมื่อเราพบเจอกับความเสียใจ ซึ่งมาจากเรื่องที่ผิดหวัง หรือการโดนหักหลังจากคนใกล้ตัว จนเรื่องเหล่านี้สร้างความรู้สึกให้กับเรา เพียงแค่การหายใจกลายเป็นสิ่งที่ยากที่สุดเรื่องหนึ่ง เราอยากจะบอกพวกเธอนะ ให้หาพื้นที่ซักแห่ง และใช้มัน เพื่อระบายความเสียใจออกมา บางทีนะเรื่องที่ เรากำลังเสียใจอยู่นั้น มันอาจช่วยให้ใครอีกคนรู้สึกอยากมีชีวิตต่อไป เพราะอะไรเธอรู้ไหม เพราะเขาได้รู้ว่าชีวิตของเขา ยังมีเธออีกคนที่มีความรู้สึกเสียใจไม่แตกต่างกัน เมื่อความเดียวดายถูกแบ่งเบาจากคนที่มีความรู้สึกแบบเดียวกัน เขาและเธอก็จะรู้เองว่า ชีวิตควรเลือกอะไร และเดินทางแบบไหน เพื่อไปสู่ความสุขที่เฝ้ารอ

ตอนที่ 1 ความจริงของแกลบที่คงเหลือและความทรงจำที่ยืนยาว

การเลือกรักใครซักคนเป็นเรื่องที่ยากมากสำหรับเรา เพราะเรากลัวความเสียใจ แต่เราบอกได้เลย การเลือกที่จะลืมคนที่เรารักมันยากกว่า ชีวิตของเรายอมแม้แต่จะเป็นที่สอง ยอมอดทนเห็นเขาและเธอได้มอบความรักให้กัน ทุกครั้งที่เห็นเขามาหาเธอ เธอรู้ไหมว่าเราเสียใจแค่ไหน เราเหมือนหัวใจจะหยุดเต้น เรารู้สึกทรมาณเหมือนจะขาดใจ มันเหมือนกับการตกจากที่สูง และเธอรู้ไหมว่าเราทำได้แค่รอให้เขากลับไป ทำไมถึงทนหละ เพราะเราหวังไง ว่าสักวันเธอจะมีแค่เพียงเรา แต่เมื่อเรื่องเหล่านี้เกิดขึ้นแบบไม่มีที่สิ้นสุด ความรู้สึกเราก็พัง เพราะทุกครั้งที่เราเสียใจก็มีเพียงเราเท่านั้นที่รักษาความรู้สึกตัวเอง ยิ่งเราอยู่ในสถานะนี้นานเท่าไหร่ เรายิ่งรู้สึกโดดเดี่ยวมากขึ้นเท่านั้น เราขอโทษนะที่อดทนต่อไปไม่ได้แล้ว ชีวิตเรากำลังพัง เราไม่สามารถจัดการกับความเสียใจได้เร็วพอจะก้าวเดินไปกับเธอ เราจึงเลือกเดินออกจากชีวิตของเธอ แต่จงรู้เอาไว้ว่าเราต้องพยายามมาก และต้องทำมันทุกวัน ถึงจะเดินออกจากชีวิตของเธอได้ ลาก่อนเธอผู้เป็นที่สุดของความรัก

ติดตามตอนต่อไป

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น